گوش کن

می نوازم گوش کن. می سپرام راه را خاموش کن. تو بخوان این آوا; تا بنداند دنیا، رنگ رنگش باخته با یک آه... و من اما بازهم، می نوازم زندگی را; می نویسم از عشق، ز زمین و صد هوا، شاید این تلخی و تنهایی ماه، شود آرام به هر نغمه خوش دریس هر پلک و نگاه زندگی می گذرد; تاب ندارد که به دردی نگرد می نویسم تو بخو